Hi …

Sam (4 jaar) en ik zijn samen in een winkel. Ik reken nog even af en Sam rent al naar buiten naar zijn loopfiets. Als ik de winkel uitloop, zie ik een man met een boze uitdrukking iets tegen Sam zeggen. Sam zegt iets terug en racet vervolgens lachend op zijn loopfiets een heuveltje af. De man loopt mopperend langs mij heen de winkel in. ‘Belachelijk’ hoor ik hem nog mompelen. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt dus ik vraag aan Sam ‘Zei die meneer iets tegen jou?’ waarop hij zegt: ‘Ja hij zei dat ik veel te groot ben voor een loopfiets en dat ik moet leren fietsen. Die meneer heeft het helemaal mis mam, dit is superleuk!’ en hij racet er weer vandoor. Ik kijk hem na met een grote lach op mijn gezicht. 

Iemand kan je alleen raken als hij iets weerspiegelt dat voor jou aan de orde is, in de vorm van weerstand of verlangen. Zo niet, dan laat die persoon en zijn handelen je koud, aangezien niets in jou ermee resoneert. Dat laatste is duidelijk wat er bij Sam gebeurde. Hij was gewoon een helder spiegeltje voor die man, weerstandsloos waardoor het gedrag en de opmerking van de man moeiteloos door hem heen gingen. Nergens resonerend op weerstand of verlangen. 

Blijkbaar weerspiegelde Sam zelf wel een bepaalde weerstand en waarschijnlijk een onderliggend verlangen in die man, aangezien de man wel geraakt leek door het gedrag van Sam. Sam bood hem hiermee een prachtige kans om te verhelderen, maar ik vraag me af of hij die gepakt heeft… 

Ook bij mij resoneerde het voorval. Het raakte mijn verlangen dat mijn kind zijn eigen waarheid vindt. De resonantie met dat verlangen, vergrootte mijn geluksgevoel en veroorzaakte die grote lach op mijn gezicht. Bovendien resoneerde in mij het verlangen mijn visie te delen, doordat het me inspireerde dit stuk te schrijven. 

Of iemand je blij of boos maakt, ligt nooit aan die persoon. Het heeft altijd te maken met je eigen weerstand of verlangen. Wanneer het je lukt op die manier te kijken en te ervaren, is iedere ontmoeting die je raakt een prachtige kans om te verhelderen en je verlangens te verwezenlijken. Weerstand wordt zo je vriend (misschien niet meteen je beste…) en je ervaart dat je altijd zelf het roer in handen hebt.

Liefs Emilie

Emilie (Tilburg, 1979) keek op haar 15e in een bijna-dood-ervaring ‘achter’ het leven. De grootsheid ervan kon ze toen nog niet helemaal bevatten, maar in diverse eenheidservaringen viel alles op zijn plek. 
Ze is auteur van het boek IK-Moeiteloos je mooiste leven, deelt haar inzichten op diverse manieren en helpt mensen verhelderen door de informatie die ‘gewoon aanwezig is’ te vertalen en zichtbaar te maken.

Ps. Wil je hier meer van lezen of leren? 

Online training Moeiteloos je mooiste leven door te zijn wie je werkelijk bent

Verhelderingsbijeenkomsten

Boek of e-boek

Verhelderingsweekend

Persoonlijke afstemming